Het is niet alles goud wat er blinkt

Gezien het feit dat de gouden platen nog steeds rijkelijk vloeien dacht ik bij mezelf eens een keertje een leuk stukje te schrijven over het fenomeen gouden plaat. De eerste vraag die er in me opkomt is: Zijn die platen nou wel echt van goud gemaakt? Of van platina? En platina, wat een edelmetaal is, heeft een prijskaartje dat zelfs een nog hoger is dan dat van goud.
Dit betekent dat voor de Nederlandse sterren het krijgen van een platina plaat nog eervoller is dan het krijgen van een gouden plaat. Maar of de LP platen echt van massief goud zijn betwijfel ik. Na wat informatie te hebben opgezocht op het internet kwam ik uit op het volgende: Er wordt een laagje bladgoud gebruikt, maar van massief goud zijn de platen niet. Zoals bij vele voorwerpen het geval is. Een laagje bladgoud erop spuiten is namelijk zo gebeurt en natuurlijk veel minder prijzig.
De gouden plaat krijgt een artiest toegewezen wanneer hij 25.000 albums heeft verkocht. Voor singles moeten er 10.000 stuks zijn verkocht.
Voorheen lag het aantal hoger, maar vanwege het vele downloaden van muziek zijn deze cijfers lager geworden. Helaas was dit onvermijdelijk. En daarbij een slechte ontwikkeling. Zowel de cd winkels als de artiesten lijden eronder. En vergeet vooral niet de enorme prijsstijging van de concerttickets.  Waar je vroeger een kleine 25 euro moest neerleggen voor een concert kan je nu gerust 40 euro verwachten.

Een mythe die uit de wereld moet worden geholpen is dat een daling van de verkoop van het aantal singles of cd’s iets zegt over de populariteit van de band. Het tegendeel is het geval. Het is heel makkelijk om de cijfers in relatie tot elkaar te bekijken en daarom valt de gouden plaat ook nog steeds uit te delen.
Ik vind het een goede traditie en tevens een goede stimulans voor de artiesten. Je moet natuurlijk ook beginnen met een streven en dat streven is toch vaak het behalen van die eerste gouden plaat!